IEO Edicions
Contes a rebord

Parution : 01/12/2018
ISBN : 9782859106034
100 pages
12,5 x 18
13.00 €
Florian VERNET
Contes a rebord
Edition bilingue occitan - français
Traduccion francesa de Jaumeta Caussade
Conte del soldat que tornava de la guèrra
Conte del rei orgulhós
Lo conilh que venguèt rei
Joan bèstia… pas tan bèstia !
Istòria de pont, d’ola e de songes


*
***

Traductions françaises des contes occitans

Conte du soldat qui revenait de la guerre
Conte du Roi orgueilleux
Le lapin qui devint Roi
Joan Bèstia… pas si bête !
Histoire de pont, de marmite et de rêves

Florian VERNET (Béziers, 1941) est un linguiste, pédagogue et écrivain occitan. Ancien professeur d’occitan à l’Université Paul Valéry de Montpellier, il est également membre de l’Acadèmia Occitana-Consistòri del Gai Saber et aussi du conseil linguistique du Congrès Permanent de la Lenga Occitana.
Florian VERNET (Besièrs, 19 d’abril de 1941) es un lingüista, pedagòg e escrivan occitan. Foguèt professor d’occitan a l’Universitat Pau Valèri de Montpelhièr abans de prendre la retirada en 2006. Es tanben un dels membres de l’Acadèmia Occitana-Consistòri del Gai Saber e a l’encòp del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana.

Un còp èra un brave soldat que se’n tornava de la guèrra, biaça sus l’espatla, espasa al costat, e dos escuts en borsa per tota fortuna. Fasiá sèt annadas qu’èra partit de son vilatge. Quand èra tornat, sos parents èran mòrts e mai enterrats despuèi bèl brieu, la bòria èra estada venduda, e se retrobava, el, tornar mai sus las rotas.
Caminava cap a la vila, en se disent que benlèu i trobariá de trabalh, e al moment que traversava un bosquet, encontrèt una vièlha, tota giblada jol pes d’un fais de brancas secas que portava sus l’esquina.
— Brava mameta, lo soldat diguèt, vos vau ajudar qu’aqueste fais sembla pesar son pes.
— Plan volontièr, la mameta diguèt, d’ont mai qu’ai encara de camin a far per arribar a l’ostal. Vos mercegi de vòstra ajuda. Per la pena, vos convidi a sopar amb ieu.
Un còp arribats a la cabana de la vièlha, lo soldat pausèt lo fais davant la pòrta, mas quand se revirèt, la mameta aviá desaparegut. A sa plaça, se teniá una polida dòmna, environada de lutz : una fada segur que li diguèt :
— Bon soldat, as pas fach fortuna a la guèrra, mas sès tornat mai savi, e fòrt brave, te vòli mercejar coma meritas. Escota çò que te vau dire, e vendràs ric, e aürós.
Lo soldat espantat, escotèt doncas, sens tròp i creire, çò que la fada li fisèt.
— A una lèga d’aicí, dins un clar del bòsc, encontraràs las roïnas d’una torre d’a passat temps. Just a costat de la torre, veiràs un potz. Sabi que sès coratjós, i davalaràs. Al fons te trobaràs davant quatre pòrtas. Intraràs, e veiràs un lop dins caduna de las tres primièras. Un negre, un gris, un blanc. Aquelas bèstias seràn colcadas caduna sus un còfre. Lor mostraràs aqueste mocador de seda que te doni, se levaràn, te daissaràn passar e dins cada còfre prendràs una ponhada de pèças, de coire dins lo primièr, d’argent dins lo segond, e d’aur dins lo tresen. Partent d’aquí, poiràs tornar montar, amb una pichòta fortuna. [...]
Réalisation : William Dodé - www.flibuste.net | Graphisme www.charlottelambert.net | IEO Difusion - IEO/IDECO - ZA plaine St-Martin - 81700 Puylaurens Remonter Tornar pujar